ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 8 Φλεβάρη 2015
«Να τελειώνουμε με το καθεστώς της διαφθοράς
και της ατιμωρησίας. Να τελειώνουμε με τη φοροδιαφυγή και το πελατειακό κράτος,
προωθώντας σαρωτικές αλλαγές. Αυτές τις αλλαγές θα τις προωθήσουμε, διότι εμείς
τις θέλουμε για να τελειώνουμε οριστικά με το παρελθόν», ανέφερε με πυγμή στη διάρκεια της ομιλίας του
ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, στην πρώτη συνεδρίαση της
κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός του. Εξάλλου, η «πάταξη της διαφθοράς»
ήταν στην πρώτη γραμμή της αντιπαράθεσης με τη ΝΔ και όσο ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν
αξιωματική αντιπολίτευση.
Ο λαός έχει «χορτάσει»
από τέτοιου είδους εξαγγελίες. Αντίστοιχες δεσμεύσεις ακούει εδώ και δεκαετίες,
καθώς η μία αστική κυβέρνηση ή συγκυβέρνηση διαδέχεται την άλλη. «Βασικό
πρόβλημα είναι η έλλειψη διαφάνειας, η εκτεταμένη διαφθορά, η πελατειακή
πρακτική και αντίληψη, που επικράτησε τα τελευταία χρόνια, με τη σπατάλη
σημαντικών πόρων του ελληνικού λαού, με την ανομία που δημιούργησε όλο αυτό, το
οποίο βεβαίως είχε ως αποτέλεσμα και μια εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή και
φοροδιαφυγή», έλεγε ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και πρωθυπουργός Γ.
Παπανδρέου, όταν το 2009 ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας από την κυβέρνηση
της ΝΔ και τον τότε πρωθυπουργό, Κ. Καραμανλή, ο οποίος όταν με τη σειρά του
είχε αναλάβει είχε «ανοίξει πόλεμο με τους νταβατζήδες» και πάει λέγοντας.
Το ζήτημα της
αντιμετώπισης της «διαφθοράς», της «φοροδιαφυγής» και των «καρτέλ της
ολιγαρχίας» προτάσσεται από τη νέα κυβέρνηση ως στόχος των μεταρρυθμίσεων που
προτίθεται να υλοποιήσει και μάλιστα σε συνεργασία με τους «εταίρους» της στην
ΕΕ.
Από εδώ προκύπτουν δύο
ερωτήματα: Μπορεί μια κυβέρνηση να αντιμετωπίσει όντως αυτά τα ζητήματα και
ποιο θα είναι το συμφέρον για το λαό;
Βρίσκονται στη φύση
του συστήματος
