Συνέντευξη του Δημήτρη Κουτσούμπα στην «Εφημερίδα των Συντακτών»

ΠΗΓΗ 902.gr Δημοσίευση: Σάβ, 08/08/2015 - 12:30

Συνέντευξη στην εφημερίδα «Εφημερίδα των Συντακτών» που κυκλοφορεί σήμερα Σάββατο 8 Αυγούστου και το δημοσιογράφο Τάσο Παππά, παραχώρησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.

Η συνέντευξη έχει ως εξής:

- Λέτε ότι είτε με δραχμή είτε με ευρώ και μνημόνια, ο λαός θα υποφέρει υπό τις υπάρχουσες συνθήκες. Μήπως με αυτήν την πολιτική ακινητοποιούνται οι πολίτες αφού η προοπτική που τους δίνετε, δεν φαίνεται να είναι της παρούσης;

- Κάνετε πολύ μεγάλο λάθος. Η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ είναι και παραμένει της παρούσης. Οι άλλες προτάσεις -των σημερινών και χτεσινών συγκυβερνώντων- παραπέμπουν στου «Αγίου Ποτέ» τη διέξοδο από την κρίση σε όφελος του λαού. Είναι προτάσεις που ικανοποιούν μόνο το μεγάλο κεφάλαιο και τμήματά του. Οι προτάσεις των άλλων κομμάτων μιλάνε είτε για νέες συμφωνίες-μνημόνια είτε μόνο για αλλαγή νομίσματος, μέσω grexit. Και οι δύο προτάσεις που από διαφορετικές αφετηρίες υιοθετούν η σημερινή κυβέρνηση και τ' άλλα κόμματα από τη μια και η ΧΑ και διάφορες εξωκοινοβουλευτικές ομάδες από την άλλη, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε ολοκληρωτική χρεοκοπία το λαό. Αντίθετα, μόνο η πρόταση του ΚΚΕ είναι ρεαλιστική και γνήσια φιλολαϊκή, αφού την αποδέσμευση από την Ευρωζώνη και την ΕΕ τη συνδέει με συνολικό σχέδιο και πρόγραμμα για την οικονομία και την κοινωνία, με κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, πανεθνικό κεντρικό σχεδιασμό, διαγραφή του χρέους με το λαό αποφασισμένο και οργανωμένο, στο πλαίσιο μιας γνήσιας εργατικής - λαϊκής εξουσίας. Σ' αυτή την κατεύθυνση μπορεί ο λαός να κινητοποιηθεί ενεργά, αξιοποιώντας την πείρα του και όσα χτες και σήμερα του λέει με καθαρές κουβέντες το ΚΚΕ.

- Προφανώς παρακολουθείτε τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Θα μπορούσε το ΚΚΕ κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις να συζητήσει με ένα τμήμα του και εννοώ μ' αυτό που θέλει την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα και μια διαφορετική οργάνωση της ελληνικής κοινωνίας;

- Εάν εννοείτε ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία έχουν βαρύτατες ευθύνες για το πώς φτάσαμε εδώ... Στελέχη που στήριζαν την πολιτική στρατηγική που ακολουθούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, που πούλησαν και εξακολουθούν να πουλάνε ψεύτικες ελπίδες και αυταπάτες, φρενάροντας τον ριζοσπαστισμό του κινήματος... Στελέχη και ομάδες που πλασάρουν ως δήθεν φιλολαϊκή λύση τον καπιταλιστικό δρόμο της δραχμής και της επιλογής μιας διαφορετικής ιμπεριαλιστικής συμμαχίας και μάλιστα ως δρόμο που θα μας οδηγήσει στην ανατροπή και τη λαϊκή ευημερία, μέσω «ρήξεων» σαν αυτές που γνωρίσαμε το τελευταίο εξάμηνο, σας απαντάω καθαρά ότι δεν υπάρχει κανένα ενδεχόμενο συμπόρευσης. Είναι άλλο πράγμα φυσικά οι εργατικές λαϊκές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και των άλλων κομμάτων, στους οποίους το ΚΚΕ απευθύνει κάλεσμα συζήτησης και συστράτευσης.

- Μήπως φοβάστε πως ένα κόμμα στ' αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, από τα σπλάχνα του ΣΥΡΙΖΑ, θα δημιουργήσει πρόβλημα στο ΚΚΕ;

- Τέτοια κόμματα στυλ Λαφαζάνη που υπαινίσσεστε, παίζουν πάντα το ρόλο των αναχωμάτων στην εργατική-λαϊκή αφύπνιση, στον ριζοσπαστικό, αντιμονοπωλιακό, αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό του λαϊκού κινήματος και της κοινωνικής συμμαχίας του. Στις προηγούμενες δεκαετίες τους έχουμε γνωρίσει ως «εσωτερικό», ως ΕΑΡ, ως Συνασπισμό, ως ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πολιτικοί καιροσκόποι, με αντιφατικές και αδιέξοδες πολιτικές που η μόνη συμβολή τους είναι να χάνει ο λαός και η χώρα, το κίνημα, πολύτιμο χρόνο.

- Στην Ευρώπη πυκνώνουν οι φωνές κατά της γερμανικής ηγεμονίας. Πιστεύετε ότι θα έχουμε συνέχεια; Υπάρχει περίπτωση να ηττηθεί η στρατηγική της λιτότητας, όπως την εκφράζει η Γερμανία και οι χώρες δορυφόροι της;

- Στρατηγική λιτότητας στην Ευρώπη προωθούν και οι Γερμανοί και οι δορυφόροι τους, όπως λέτε, αλλά και οι Γάλλοι, οι Ιταλοί, οι «φίλοι» του κ. Τσίπρα. Καταιγίδα αντιλαϊκών μέτρων προώθησε και συνεχίζει να προωθεί ο Ολάντ στη Γαλλία, ενώ η Λαγκάρντ του ΔΝΤ, όπου κυριαρχούν οι ΗΠΑ, πρωταγωνιστεί στην κατεδάφιση όσων ασφαλιστικών δικαιωμάτων έχουν απομείνει.

Στην Ελλάδα δεν μπορεί να μιλάμε μόνο για τον Σόιμπλε και να ξεχνάμε τον Ολάντ, τον Ρέντσι, τον Κάμερον, τη Λεπέν, τον Λιου, που όλοι μαζί ζητάνε να προχωρήσουν μέτρα σφαγής του λαού μας, των άλλων λαών.

Αποδείχτηκε όλα αυτά τα χρόνια ότι οι ανταγωνισμοί διάφορων ιμπεριαλιστικών κέντρων, η διαπάλη της Γερμανίας με τις ΗΠΑ, της Γερμανίας με τη Γαλλία κλπ, δεν αφορούν στην προστασία λαϊκών δικαιωμάτων, αλλά στο ποιος απ' αυτούς θα έχει περισσότερα κέρδη για τους ομίλους του, ποιος θα ηγεμονεύει στην Ευρώπη, στον κόσμο. Εκεί εντάσσεται η συζήτηση για τη «λιτότητα».

- Γιατί στην Ευρώπη της κρίσης όπου οι εργαζόμενοι πλήττονται βάναυσα από τις κυρίαρχες πολιτικές δεν υπάρχουν ισχυρές δυνάμεις αμφισβήτησης του καπιταλιστικού μοντέλου; Γιατί ο σοσιαλισμός, όπως εσείς τον εννοείτε, δεν είναι δημοφιλής; Ακόμη βαραίνει στις συνειδήσεις των ανθρώπων το 1989 και η αποτυχία του «υπαρκτού σοσιαλισμού».

- Αναμφίβολα το σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό ιδανικό υπέστη μια κοσμοϊστορικής σημασίας ήττα το 1989-1991 με την ανατροπή της Σοβιετικής Ένωσης και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών. Μια ήττα-οπισθοδρόμηση την οποία πληρώνουν ακόμα και σήμερα οι λαοί, το διεθνές εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα. Κι αυτό εξακολουθεί να βαραίνει καθοριστικά στην μαζική αφύπνιση και κοινωνική χειραφέτηση των λαών, των κινημάτων τους.

Όμως εμείς πιστεύουμε ακράδαντα ότι από τα ιστορικά πισωγυρίσματα, τα λάθη, τις αδυναμίες, πρέπει όλοι να διδασκόμαστε. Το κίνημα, η εργατική τάξη, οι λαοί να εξάγουν χρήσιμα συμπεράσματα για το παρόν και το μέλλον. Έτσι μόνο θα μπορέσουν να οικοδομήσουν τη νέα κοινωνία απαλλαγμένη από τα λάθη του παρελθόντος. Θα δυναμώσουν και οι τάσεις ριζοσπαστικοποίησης, συνολικής αμφισβήτησης του καπιταλιστικού δρόμου, που έχει πλέον σαπίσει και το μόνο που γεννά συνεχώς είναι κρίσεις, πόλεμοι, φτώχεια και εκμετάλλευση.

Σ' αυτή την κατεύθυνση σταθερά δουλεύει το ΚΚΕ. Και είμαστε αισιόδοξοι παρά τις μεγάλες δυσκολίες που έχουμε να αντιμετωπίσουμε.

- Σύμφωνα με ορισμένες μετρήσεις η στάση του ΚΚΕ στο δημοψήφισμα «έστειλε» ψηφοφόρους σας στην κάλπη του «όχι». Κάνατε λάθος επιλογή;

- Από τη στιγμή που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αρνήθηκε στη Βουλή ακόμα και να βάλει σε ψηφοφορία την πρόταση του ΚΚΕ για το πραγματικό ερώτημα του δημοψηφίσματος, ήταν καθαρό ότι δεν πηγαίναμε για καταμέτρηση ψήφων, αλλά για μια καμπάνια «5 ημερών» προκειμένου να στείλουμε το πολιτικό μας μήνυμα για ΟΧΙ στην πρόταση ΕΚΤ-ΕΕ-ΔΝΤ και ΟΧΙ στην πρόταση της κυβέρνησης που οδηγούσε σε νέο μνημόνιο. Κάτι που αποδείχτηκε πολύ γρήγορα, από την άλλη κιόλας μέρα το πρωί, όπου το 62% του ΟΧΙ το πήρε ο κ. Τσίπρας μαζί με τα άλλα κόμματα, πλην ΚΚΕ, και το έκανε ένα μεγάλο ΝΑΙ σε νέο μνημόνιο.

Το κάλεσμα της ΚΕ του ΚΚΕ βρίσκει ήδη μεγάλη ανταπόκριση μέσα στο λαό: Σε όσους ψήφισαν ΟΧΙ έχοντας στο μυαλό τους ρήξη με τα μνημόνια, την ΕΕ, τα μονοπώλια και την εξουσία τους. Σε όσους ψήφισαν άκυρο, λευκό ή δεν πήγαν να ψηφίσουν έχοντας γνήσια ριζοσπαστική αμφισβήτηση για το δρόμο που ακολουθείται, για όλη αυτή την κοροϊδία της κυβέρνησης. Ακόμα και σε όσους από τους συμπολίτες μας ψήφισαν ΝΑΙ, υποχωρώντας προσωρινά κάτω από τα μεγάλα εκβιαστικά διλήμματα. Σε όλους αυτούς το ΚΚΕ απλώνει χέρι συμπόρευσης.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ: Αποσπάσματα από τις συνεντεύξεις του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στο "Βήμα" και την "Εφημερίδα των Συντακτών"

Δυνατό ΚΚΕ, εγγύηση για το σήμερα και το αύριο του λαού

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 13 Γενάρη 2015

Το περασμένο Σάββατο και την Κυριακή δημοσιεύτηκαν οι συνεντεύξεις που παραχώρησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, στην «Εφημερίδα των Συντακτών» και το δημοσιογράφο Τάσο Παππά και στο «Βήμα» και τον δημοσιογράφο Β. Χιώτη, αντίστοιχα.

Ακολουθούν αποσπάσματα από τις απαντήσεις του Δ. Κουτσούμπα στα ερωτήματα που τέθηκαν στις δύο συνεντεύξεις.

Από τη συνέντευξη στην «Εφημερίδα των Συντακτών»

Για το στόχο του ΚΚΕ στις ερχόμενες εκλογές και το αν η κατάληψη της τρίτης θέσης είναι ένας ρεαλιστικός στόχος.

«Ο στόχος του ΚΚΕ στις εκλογές της 25ηςΓενάρη είναι να βγει πολύ πιο δυνατό από τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Οχι στενά ως κομματικός στόχος, αλλά γιατί μόνον έτσι την επόμενη μέρα θα μπορεί να αισθάνεται πιο σίγουρος ο λαός ότι θα έχει δίπλα του μια δύναμη που θα παλεύει για να κατακτήσει όσα του ανήκουν, για να μην περάσουν νέα μέτρα, νέα μείωση εισοδήματος, για να καταργηθούν όλοι οι εφαρμοστικοί νόμοι των μνημονίων, να ανακτηθούν οι απώλειες, να οικοδομηθεί η λαϊκή συμμαχία ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό, μέχρι να αναλάβει ο ίδιος την εξουσία. Δε συνηθίζουμε να βάζουμε αριθμητικούς στόχους ή στόχους κατάταξης των κομμάτων. Με τα μέχρι τώρα δεδομένα φαίνεται ότι υπάρχει πιθανότητα το ΚΚΕ να αναδειχτεί τρίτη δύναμη».

Για το αν μπορούμε να έχουμε αλλαγή στη στάση της Γερμανίας απέναντι στην Ευρώπη στο βαθμό που συμβεί σε εθνικό επίπεδο αυτό που έγινε για πρώτη φορά σε γερμανικό κρατίδιο, με πρωθυπουργό που υποστηρίζεται από τους αριστερούς, τους σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους.

«Για να το καταλάβουν και οι αναγνώστες της εφημερίδας σας: Το αδελφό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ συγκυβερνά με το αδελφό κόμμα του ΠΑΣΟΚ στη Γερμανία. Βλέπετε, λοιπόν, ότι οι διαφορές δεν είναι αγεφύρωτες.

Η στάση της Γερμανίας δεν διαμορφώνεται από τους πολιτικούς συσχετισμούς και τις συνθέσεις των κυβερνήσεων συνεργασίας της, αλλά από τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων στον ανταγωνισμό τους και εντός της Ευρώπης και διεθνώς με ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα κ.τ.λ.

Οσο για το ερώτημα περί αλλαγής στάσης, εξαρτάται για ποια αλλαγή μιλάμε. Ηδη στο εσωτερικό της γερμανικής άρχουσας τάξης υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις και προβληματισμός για τη μορφή διαχείρισης και τις προτεραιότητες των διεθνών συμμαχιών της χώρας. Ωστόσο, αυτές οι διαφορές δεν αφορούν την ουσιαστική βελτίωση της θέσης του λαού, δεν αμφισβητούν τον δρόμο των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων για τη διασφάλιση φθηνής εργατικής δύναμης. Οπως δείχνουν τα παραδείγματα των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας, μια μεταβολή προς πιο επεκτατική διαχείριση δεν συνιστά φιλολαϊκή πολιτική. Εξάλλου, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην κεντρική γερμανική κυβέρνηση μετέχουν και οι δυο βασικοί πυλώνες του αστικού πολιτικού συστήματος, οι χριστιανοδημοκράτες και οι σοσιαλδημοκράτες».

Για το αν υπάρχουν προϋποθέσεις στον καπιταλισμό, κάτω από τις οποίες ένα κομμουνιστικό κόμμα θα μπορούσε να εξετάσει το ενδεχόμενο να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση.

Συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα στην Εφημερίδα των Συντακτών & το δημοσιογράφο Τάσο Παππά

 Ποιος είναι ο στόχος του ΚΚΕ στις επερχόμενες εκλογές. Η κατάληψη της τρίτης

θέσης είναι ένας ρεαλιστικός στόχος;

«Ο στόχος του ΚΚΕ στις εκλογές της 25^ης Γενάρη είναι να βγει πολύ πιο δυνατό από τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Όχι στενά ως κομματικός στόχος, αλλά γιατί μόνον έτσι την επόμενη μέρα θα μπορεί να αισθάνεται πιο σίγουρος ο λαός, ότι θα έχει δίπλα του μια δύναμη που θα παλεύει για να κατακτήσει όσα του ανήκουν, για να μη περάσουν νέα μέτρα, νέα μείωση εισοδήματος, για να καταργηθούν όλοι οι εφαρμοστικοί νόμοι των μνημονίων, να ανακτηθούν οι απώλειες, να οικοδομηθεί η λαϊκή συμμαχία ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό, μέχρι να αναλάβει ο ίδιος την εξουσία. Δε συνηθίζουμε να βάζουμε αριθμητικούς στόχους ή στόχους κατάταξης των κομμάτων. Με τα μέχρι τώρα δεδομένα φαίνεται ότι υπάρχει πιθανότητα το ΚΚΕ να αναδειχτεί τρίτη δύναμη».

Έχετε δηλώσει σ’ όλους τους τόνους ότι το ΚΚΕ ούτε θα συμμετάσχει σε κυβέρνηση με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ ούτε θα προσφέρει ψήφο ανοχής στη Βουλή. Αυτό ισχύει και στην περίπτωση που από τη στάση σας θα κρίνεται αν θα πάμε σε νέες εκλογές ;

«Με βάση τα προγράμματα και τις στρατηγικές των σημερινών κομμάτων υπάρχουν οι προϋποθέσεις να αναδειχτεί κυβέρνηση συνεργασίας που θα προωθήσει τις κατευθύνσεις «Ευρώπη 2020»της ΕΕ, θα βαδίσει στο δρόμο της καπιταλιστικής ανάπτυξης της χώρας, θα διαπραγματευτεί με τους εταίρους για το χρέος, θα δώσει κάποια ψίχουλα ελεημοσύνης στην ακραία φτώχεια. Όλα αυτά περιέχονται στα προγράμματα όλων των άλλων κομμάτων, εκτός του ΚΚΕ. Συνεπώς μπορεί να σχηματιστεί μια κυβέρνηση, είτε με κορμό το ΣΥΡΙΖΑ είτε με τη ΝΔ, με συμμετοχή όλων των άλλων είτε ακόμα και μια κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού, για να μην πάμε σε νέες εκλογές, όπως λέτε».

Θα δεχόσασταν να πάρετε μέρος σε ένα debate με τον Αλέξη Τσίπρα; Εσείς κι αυτός μόνο;

«Τα debate έχουν καταντήσει να είναι η αποθέωση του ευτελισμού του διαλόγου, του προβληματισμού, της πολιτικής αντιπαράθεσης. Κάτι ξέρει περί αυτού και ο κ. Τσίπρας».

Κάτω από ποιες προϋποθέσεις στον καπιταλισμό, ένα κομμουνιστικό κόμμα θα μπορούσε να εξετάσει το ενδεχόμενο να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση;

«Η ιστορική γνώση και πείρα, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρώπη, έχει δείξει ότι όπου συνέβη αυτό είχε αρνητικές και όχι θετικές επιπτώσεις στην ίδια την πάλη του λαού, στον προοδευτικό, ριζοσπαστικό, ανατρεπτικό προσανατολισμό του κινήματος. Σε όλες τις σχετικές περιπτώσεις είχαμε υπονόμευση του εργατικού κινήματος, διάλυση, εξαφάνιση ή μετάλλαξη ΚΚ, ενσωμάτωσή τους και υλοποίηση αντιλαϊκών ευρωενωσιακών πολιτικών, ανεξάρτητα από τις όποιες αρχικές προθέσεις. Γαλλία, Ιταλία, Κύπρος κτλ είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα. Άλλωστε έχουμε πει ότι το ΚΚΕ έχει βγάλει συμπεράσματα από όλη αυτή την ιστορία και για το ’89, όπου μέσω του τότε ΣΥΝ συμμετείχε σε κυβέρνηση αρχικά με τη ΝΔ και σε συνέχεια και με το ΠΑΣΟΚ. Και την πλήρωσε ακριβά αυτή την περίοδο. Άλλοι δυστυχώς δεν λένε να βγάλουν κανένα συμπέρασμα ακόμα».

Πόσο πιθανό θεωρείτε το Grexit;

«Υπάρχει πιθανότητα Grexit όσο υπάρχει και η πιθανότητα πιο βαθιού Grentry (για να χρησιμοποιήσουμε έναν άλλο νεολογισμό αγγλικής προέλευσης). Στο δεύτερο δίνουμε περισσότερες πιθανότητες. Οι πραγματικές δεσμεύσεις υποταγής του ΣΥΡΙΖΑ δεν οδηγούν σε σύγκρουση με την ΕΕ παρά το σχετικό προπαγανδιστικό θόρυβο, αλλά μόνο σε βαθύτερη ενσωμάτωση στην ΕΕ. Το αβέβαιο μέλλον της ευρωζώνης εξαρτάται κυρίως από την πορεία των αντιθέσεων στο σκληρό πυρήνα της, από τις πιέσεις της Γαλλίας και της Ιταλίας, με τη στήριξη των ΗΠΑ, προς τη Γερμανία. Η κυβερνητική αλλαγή στη Ελλάδα μπορεί να αξιοποιηθεί στο πλαίσιο αυτής της διαπάλης .Ωστόσο, αυτό που πρέπει να ανησυχεί το λαό είναι ότι αυτά τα εναλλακτικά σενάρια έχουν ως κοινό παρανομαστή τις μόνιμες θυσίες στο βωμό της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων, του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης».

Μπορεί μία χώρα να φύγει από το ευρώ, αλλά να παραμείνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

«Καταρχάς υπάρχουν ήδη αρκετά κράτη μέλη της ΕΕ που δεν ανήκουν στην Ευρωζώνη. Σ’ όλα τα κράτη μέλη εφαρμόζονται οι ίδιες οι αντιλαϊκές στρατηγικές κατευθύνσεις για τη θωράκιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Ήδη έχουν κατατεθεί εναλλακτικές προτάσεις για μια ΕΕ πολλών ταχυτήτων. Αυτή η εξέλιξη αντανακλά αλλαγές στο συσχετισμό δύναμης λόγω της ανισόμετρης ανάπτυξης στο εσωτερικό της ΕΕ. Σε κάθε περίπτωση το ζήτημα είναι ο λαός να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις και να μην εγκλωβιστεί στους ανταγωνισμούς διαφόρων μονοπωλιακών συμφερόντων. Μόνο ο ανατρεπτικός δρόμος της κοινωνικοποίησης των μονοπωλίων, μπορεί να οδηγήσει στη λαϊκή ευημερία, επιλέγοντας ο ίδιος την αποδέσμευση της χώρας από την ΕΕ, ως μια επιλογή στο πλαίσιο ριζικών αλλαγών».

Στη Γερμανία έχουμε για πρώτη φορά σ’ ένα κρατίδιο πρωθυπουργό που υποστηρίζεται από τους αριστερούς, τους σοσιαλδημοκράτες και του πράσινους. Αν συμβεί αυτό σε εθνικό επίπεδο μπορεί να έχουμε αλλαγή στη στάση της Γερμανίας απέναντι στην Ευρώπη;

«Για να το καταλάβουν κι οι αναγνώστες της εφημερίδας σας: Το αδελφό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ συγκυβερνά με το αδελφό κόμμα του ΠΑΣΟΚ στη Γερμανία. Βλέπετε, λοιπόν, ότι οι διαφορές δεν είναι αγεφύρωτες.

Η στάση της Γερμανίας δεν διαμορφώνεται από τους πολιτικούς συσχετισμούς και τις συνθέσεις των κυβερνήσεων συνεργασίας της, αλλά από τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων στον ανταγωνισμό τους και εκτός της Ευρώπης και διεθνώς με ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα κτλ.

Όσο για το ερώτημα περί αλλαγής στάσης, εξαρτάται για ποια αλλαγή μιλάμε. Ήδη στο εσωτερικό της γερμανικής άρχουσας τάξης υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις και προβληματισμός για τη μορφή διαχείρισης και τις προτεραιότητες των διεθνών συμμαχιών της χώρας. Ωστόσο, αυτές οι διαφορές δεν αφορούν την ουσιαστική βελτίωση της θέσης του λαού, δεν αμφισβητούν τον δρόμο των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων για τη διασφάλιση φθηνής εργατικής δύναμης. Όπως δείχνουν τα παραδείγματα των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας μια μεταβολή προς πιο επεκτατική διαχείριση δεν συνιστά φιλολαϊκή πολιτική. Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην κεντρική γερμανική κυβέρνηση μετέχουν και οι δυο βασικοί πυλώνες του αστικού πολιτικού συστήματος, οι χριστιανοδημοκράτες και οι σοσιαλδημοκράτες».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ: Συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην «Εφημερίδα των Συντακτών»

 Να γίνει πλειοψηφικό ρεύμα η στρατηγική του ΚΚΕ για να αλλάξει η κατάσταση

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Τρίτη 2 Δεκέμβρη 2014

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας παραχώρησε συνέντευξη στην «Εφημερίδα των Συντακτών» και στο δημοσιογράφο Τ. Παππά.

Ακολουθεί το κείμενο της συνέντευξης.

***

-- Δηλώσατε ότι το κόμμα σας θα βρεθεί στο δρόμο από την πρώτη μέρα κιόλας, αν υπάρχει μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Δε δικαιούται μια νέα κυβέρνηση να έχει μια μικρή έστω περίοδο χάριτος;

-- Η λογική του «καναπέ» μάς είναι άγνωστη, εκτός του ότι είναι και αντιπαθής και επικίνδυνη, εάν θέλετε. Μια κυβέρνηση που θα εξαγγείλει και θα πάρει φιλολαϊκά μέτρα από την πρώτη μέρα - γιατί η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται - θα θέλει το εργατικό - λαϊκό κίνημα, το ΚΚΕ, να βρίσκεται στους δρόμους για να εμποδίσει όσους θα επιβουλεύονται αυτά τα φιλολαϊκά μέτρα. Μια κυβέρνηση που θα σχεδιάζει αντιλαϊκά μέτρα και θα είναι επιρρεπής σε πιέσεις για λήψη τέτοιων μέτρων θα αποζητά περίοδο χάριτος, όπερ σημαίνει «καναπές» και ανάθεση σε κάποιες ηγεσίες αντί της λαϊκής συμμετοχής. Και τότε, βέβαια, είναι που δέκα φορές περισσότερο χρειάζεται ο λαός και το ΚΚΕ στους δρόμους. Οι αντιδράσεις κάποιων γι' αυτό το αυτονόητο που λέει το ΚΚΕ, μάλλον δείχνει ότι θα ακολουθήσουν το δεύτερο δρόμο.

-- Λέτε ότι κόμματα όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και το «Podemos» δεν συνιστούν απειλή για το σύστημα. Γιατί, όμως, το σύστημα τα πολεμά με κάθε μέσο και κάνει τα πάντα, προκειμένου να αποτρέψει τη νίκη τους στις εκλογές;

-- Πράγματι, το σύστημα τους έχει κηρύξει τόσο σκληρό πόλεμο, ώστε μεγαλοβιομήχανοι, ισχυρά τμήματα της αστικής τάξης, μονοπωλιακοί όμιλοι τους αποδέχονται, τους πριμοδοτούν και έχουν γίνει προνομιακοί συνομιλητές μαζί τους. Εκτός κι αν εννοείτε «πόλεμο» την υποστήριξη των μεν στον έναν πόλο του δικομματισμού και των δε στον άλλον. Μόνο που και οι μεν και οι δε είναι τμήματα ομίλων, του κεφαλαίου, υποστηρικτές της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, του ΔΝΤ, είναι σε τελευταία ανάλυση ο ίδιος ο μηχανισμός και το ίδιο το σύστημα.