ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή
30 Νοέμβρη 2014
Π. ΚΡΙΚΗΣ
Από το 1979 που και στην Ελλάδα καθιερώθηκε το
επαγγελματικό μοντέλο, έχουν περάσει 35 χρόνια. Οι εξελίξεις στο χώρο του
επαγγελματικού ποδοσφαίρου στη χώρα μας το τελευταίο διάστημα («μαφιόζικες
επιθέσεις», αντιθέσεις επιχειρηματιών, διαιτησία, καταγγελίες για «στημένα» ή
«ύποπτα» στοιχήματα) μόνο τυχαίες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν. Αντίθετα,
αποδεικνύουν περίτρανα την εξάρτηση του αθλητισμού από τα διάφορα
επιχειρηματικά συμφέροντα και τις αντιθέσεις τους. Επιβεβαιώνουν για άλλη μια
φορά τη θέση του ΚΚΕ ότι το ποδόσφαιρο της «αγοράς» βρωμάει και ζέχνει από όλες
τις πλευρές. Τα «στημένα» παιχνίδια, οι συμμορίες, η βία, η «παράγκα», το
ντόπινγκ, είναι παράγωγά του και όχι αιτίες του προβλήματος.
Τα φαινόμενα αυτά δεν είναι ούτε πρωτόγνωρα ούτε
αποτελούν ελληνική ιδιομορφία. Είναι γνωρίσματα του ποδοσφαίρου των ΠΑΕ, των
επιχειρηματιών, των χορηγών, των μάνατζερ κ.τ.λ. Το αποδεικνύει το γεγονός ότι
παράλληλα με το ελληνικό σίριαλ εκτυλίσσεται κατά περιόδους το ίδιο έργο και σε
μια σειρά άλλες χώρες, όπως η Τουρκία, η Ουκρανία, η Πολωνία, το Ισραήλ κ.τ.λ.
Ούτε στέκει το επιχείρημα ότι «αυτά συμβαίνουν στις "υπανάπτυκτες"
ποδοσφαιρικά χώρες». Ακόμη και σε ισχυρές καπιταλιστικές χώρες, όπου η αγορά
είναι τεράστια και τα πρωταθλήματα αποφέρουν κέρδη δισ. (μέσω των πωλήσεων των
εισιτηρίων, τηλεοπτικών δικαιωμάτων, διαφημίσεων, χορηγών, συμβόλων κ.τ.λ.)
στους επενδυτές - ιδιοκτήτες των ομάδων, δεν έχουν ξεμπερδέψει. Υπάρχουν
παραδείγματα, όπως το «Calciopolis 1 και 2» (υπόθεση στημένων αγώνων στην
Ιταλία), όπου παρά τις αυστηρές ποινές (π.χ. υποβιβασμός Γιουβέντους) ή στη
Γαλλία (με τη Μαρσέιγ) και τη Γερμανία (με εμπλοκή διαιτητών - μάνατζερ -
ποδοσφαιριστών) έρχονται και νέες υποθέσεις στο φως.
Στο ίδιο το οικοδόμημα οι αιτίες των προβλημάτων
