ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 26 Ιούλη 2015
«Η
ύπαρξη της κυβέρνησης της Αριστεράς αποτελεί ρωγμή στο σύστημα, ανοίγει
χαραμάδες με δεδομένο τον αρνητικό συσχετισμό δύναμης, αφήνει υποθήκες για το μέλλον, το κύριο λοιπόν είναι να μην πέσει η
κυβέρνηση, να μη γίνει "αριστερή παρένθεση", αυτό το στόχο εξυπηρετεί
η αποδοχή μιας επώδυνης συμφωνίας...».
Αυτά πάνω - κάτω λένε
τα κυβερνητικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να δικαιολογήσουν τη νέα
αντιλαϊκή συμφωνία - μνημόνιο που φέρνει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Η επιχειρηματολογία
τους συνοδεύεται από ψευτο-θεωρητικές
αναλύσεις περί «τακτικών ελιγμών», περί «αναγκαίων υποχωρήσεων», αξιοποιώντας
τα γνωστά ευρωκομμουνιστικά και αναθεωρητικά ιδεολογήματα ότι είναι δυνατόν να
υπάρχουν φιλολαϊκές εξελίξεις μέσα από μια βαθμιαία μετεξέλιξη του αστικού
κράτους και των καπιταλιστικών σχέσεων.
Βεβαίως και μόνο η πλούσια ιστορική πείρα που
έχει αποδείξει τη χρεοκοπία αυτών των αντιλήψεων, είναι αρκετή για να απαντηθούν. Οι εργαζόμενοι,
τα φτωχά λαϊκά στρώματα, ο λαός έχουν πληρώσει ακριβά πολλές φορές και με το
αίμα τους την επικράτηση τέτοιων αντιλήψεων στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, που
έχει οδηγηθεί σε βαριές ήττες και ιδεολογικοπολιτικές υποχωρήσεις,
απογοητεύσεις και αποστρατεύσεις.