Μαθήματα ιστορίας...

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 2 Αυγούστου 2015

Τούτες τις μέρες συμπληρώνονται 101 χρόνια από τον Α' Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό Πόλεμο ανάμεσα σε δύο αντιμαχόμενους συνασπισμούς καπιταλιστικών κρατών. Από τη μια οι Κεντρικές Δυνάμεις (Γερμανία, Αυστροουγγαρία, Βουλγαρία, Οθωμανική Αυτοκρατορία) και από την άλλη η «Αντάντ» (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Ιταλία, ΗΠΑ). Ο πόλεμος αυτός σηματοδότησε το πέρασμα του καπιταλισμού στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο.

***

Εχει αξία να θυμηθούμε ότι ο πόλεμος βρήκε την ελληνική αστική τάξη χωρισμένη στα δύο. Από τη μια ένα τμήμα της ταυτιζόταν με τους Αγγλο-Γάλλους, το τμήμα αυτό εξέφραζε ο Ελ. Βενιζέλος, και από την άλλη ένα άλλο τμήμα της ταυτιζόταν με τους Γερμανούς, το τμήμα αυτό εξέφραζε το Παλάτι και η φιλοβασιλική πτέρυγα. Και τα δύο είχαν κοινό στόχο την εδραίωση του ρόλου της ελληνικής αστικής τάξης στα Βαλκάνια και την καταρρέουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η αντίθεση αυτή οδήγησε ακόμα και στην ένοπλη σύρραξη ανάμεσα στις δύο αντιμαχόμενες αστικές πλευρές. Πώς κατέληξε το μπλέξιμο της Ελλάδας και του λαού της στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις; Μα με τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Εκδήλωση στην αίθουσα Συνεδρίων του ΚΚΕ για τα διδάγματα από την κρίσιμη δεκαετία του '40

ΠΗΓΗ 902.gr Δημοσίευση: Παρ, 24/10/2014 - 22:54    

Τελευταία Ενημέρωση: Σάβ, 25/10/2014 - 09:59Πλήθος φοιτητών, μαθητών και εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων έδωσε το απόγευμα το «παρών» στην αίθουσα Συνεδρίων της ΚΕ του ΚΚΕ, στον Περισσό, στην εκδήλωση των Τομεακών Οργανώσεων Εκπαιδευτικών και ΑΕΙ - ΤΕΙ της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ για τα 74 χρόνια από την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου, τα 68 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ και τα πολύτιμα συμπεράσματα που βγαίνουν από την πολιτική και την πρακτική δράση της εργατικής τάξης και του Κόμματός της τη δεκαετία του '40 - '49.
Κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση ήταν ο Μάκης Μαΐλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ, ενώ μετά το τέλος της ακολούθησε προβολή σχετικού βίντεο. (Δείτε ΕΔΩ το βίντεο που προβλήθηκε)
Καλωσορίζοντας τους παρευρισκόμενους, ο Γιάννης Πατσής, μέλος της Επιτροπής Περιοχής της ΚΟΑ του ΚΚΕ, τόνισε ότι «ο μεγαλύτερος φόρος τιμής στον αγώνα του λαού τη δεκαετία του 1940 είναι η μελέτη και η βαθιά αφομοίωση των συμπερασμάτων από την πολιτική και την πρακτική δράση της εργατικής τάξης και του Κόμματός της, του ΚΚΕ. Από τον πλούτο των γεγονότων αναδεικνύεται η δύναμη του λαϊκού παράγοντα όταν αποφασίσει να χαράξει το δικό του αυτοτελή δρόμο και να συγκρουστεί με την αστική εξουσία. Τα παιδιά της εργατικής τάξης πρέπει να μπολιαστούν με την πεποίθηση ότι μπορεί να ανατραπεί ο καπιταλισμός, να οικοδομηθεί από το λαό η νέα κοινωνία, ο Σοσιαλισμός».

ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ; Του Μάκη ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ*

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 3 Αυγούστου 2014

Οι επιλογές της κυβέρνησης της Αργεντινής σχετικά με τη διαχείριση του κρατικού χρέους της αποτέλεσαν αντικείμενο αντιπαράθεσης των δύο βασικών πόλων του αστικού πολιτικού συστήματος, της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι η πρώτη φορά. Η ΝΔ χρησιμοποιεί τα υπαρκτά προβλήματα του λαού της Αργεντινής ως απόδειξη ότι η μόνη ρεαλιστική πολιτική είναι αυτή της υπόκλισης στο δίκαιο του ισχυρότερου, στις επιλογές των μονοπωλιακών ομίλων. Ο ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει ως μεγάλη μάχη υπέρ του λαού το παζάρι της σημερινής αστικής κυβέρνησης Κίρσνερ με τα «αρπακτικά» επενδυτικά ταμεία, τα οποία αφού εξαγόρασαν πάμφθηνα κάποια κρατικά ομόλογα της Αργεντινής ζητούν την αποπλήρωσή τους στην ονομαστική τους τιμή, ώστε να διασφαλίσουν μαζί με τους τόκους κέρδος ύψους 1.600%!

Αυτή η αποπροσανατολιστική αντιπαράθεση επεκτείνεται όλη την προηγούμενη δεκαπενταετία. Η κυβέρνηση προβάλλει αντιπαραθετικά με τη μονομερή στάση πληρωμών της κυβέρνησης της Αργεντινής το 2001, τη δική της «συνετή» πολιτική, η οποία διασφάλισε τελικά στο λαό τον «παράδεισο» της σημερινής Ελλάδας. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή το ταξίδι του Αλ. Τσίπρα στην Αργεντινή, παρουσίασε την πολιτική των κυβερνήσεων Κίρσνερ (μετά τη στάση πληρωμών του 2001) ως την εναλλακτική λύση της φιλολαϊκής «περιεκτικής ανάπτυξης». Σύμφωνα με την αφήγηση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, η Αργεντινή διασφάλισε μια σημαντική αναδιανομή των εισοδημάτων, μια ανάπτυξη για όλους. Η «Αυγή» υποστήριξε με σειρά άρθρων ότι, σε αντίθεση με την Μέρκελ, το περονιστικό κόμμα της Κίρσνερ διασφαλίζει την «ανάπτυξη με γνώμονα τον άνθρωπο».