ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Πέμπτη 1 Γενάρη 2015
Με πίστη στο δίκιο μας, να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει!
Εργάτες, εργάτριες, εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι και νέες,
Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ εύχεται σ΄ όλους καλή και αγωνιστική
χρονιά, με νέες δυνάμεις στον αγώνα.
Οι φουρτούνες και τα βάσανα για τον εργατόκοσμο μέσα στο 2014 περίσσεψαν.
Τα αφεντικά και οι κυβερνήσεις τους, η Ευρωπαϊκή Ενωση χτυπούσαν κάθε εργατικό
δικαίωμα της εργατικής τάξης.
Ομως, είμαστε και εμείς εδώ. Παρόντες! Το ΠΑΜΕ τα Εργατικά Κέντρα, οι Ομοσπονδίες, τα
Συνδικάτα, οι Επιτροπές Αγώνα και οι σωματειακές επιτροπές, όλοι εκείνοι που
δώσαμε τη μάχη απέναντι στους επιχειρηματικούς ομίλους, στην αντιλαϊκή
πολιτική. Πεισματάρηδες, ανυπόταχτοι και ονειροπόλοι. Με τις θέσεις και τους
αγώνες μας. Τις πορείες και τις απεργίες μας. Τις καταλήψεις και τις
συγκρούσεις μας με την εργοδοτική τρομοκρατία, την καταστολή, τον αυταρχισμό
και την κρατική βία. Με τις διαδηλώσεις μας σ' όλες τις πόλεις. Τη στέρεη σχέση
μας με τους αυτοαπασχολούμενους, τη φτωχή αγροτιά, τη νεολαία, τις γυναίκες κι
όλα τα λαϊκά στρώματα.
Μέσα στο 2014 δώσαμε αρκετούς και πολύμορφους αγώνες. Με σημαντική αξία,
αφού χιλιάδες νέοι άνθρωποι, κυρίως εργαζόμενοι, μπολιάστηκαν και μπολιάζονται
μέσα από τη δράση με τις αξίες του κινήματός μας. Τη συλλογική προσπάθεια. Την
ανυπακοή. Την κόντρα με τους βιομήχανους, με τις κυβερνήσεις, την ΕΕ. Στα
αποτελέσματα προσμετρούμε την ενίσχυση της γραμμής σύγκρουσης με τις
αντιλήψεις της ταξικής συνεργασίας και τα αστικά εργαλεία της
ανταγωνιστικότητας και των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. Μέσα από την
καθημερινή δράση γίνεται όλο και πιο ορατή η άποψη ότι δεν είναι «ίδιες»
όλες οι δυνάμεις μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Ομως, όπως γράφει
και ο ποιητής μας Γιάννης Ρίτσος «όχι πως κάναμε και τίποτα σπουδαίο». Το
καθήκον μας κάναμε. Και μάλιστα όχι όσο έπρεπε.
Η νέα χρονιά που θα μπει πρέπει να μας βρει ετοιμοπόλεμους, σε εγρήγορση, να
προετοιμαστούμε για σκληρές συγκρούσεις. Να μην παραπλανηθούμε από τη
δικομματική πόλωση, τα εκβιαστικά διλήμματα και τις αντιπαραθέσεις που είναι
ξένες προς τα συμφέροντά μας, να μη λυγίσουμε στην τρομοκρατία, στις
εργοδοτικές απειλές, στο βρώμικο ρόλο του νέου και παλιού εργοδοτικού και
κυβερνητικού συνδικαλισμού.
